เฮ้อเมื่อช่วงบ่ายนี้ หาเวลาที่แสนจะน้อยนิด ไปลองชุดคอสกะน้องๆมา เกิดมาก็เพิ่งจะรู้ว่านรกเปงอย่างนี้นะเอง ใส่ชุดเข้าไปแล้วก้มก้อม่ายด้าย หายใจก้อไม่ค่อยจะออกเหมือนกะกะลังจะจมน้ำ(บุ๋งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) แถมยังต้องมายืนเปงเป้านิ่งให้น้องแพน(โดราเอม่อน)ป้าชิ้นส่วนมาติดกะชุดซะอีก ยางดีนะที่นู๋ไม่ปาจิงๆอ่ะม่ายงั้นไอโอเรียอาจจะต้องไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลเปงแน่แท้เลย
เหงความพยายามของน้องสา น้องเรและอีกหลายๆคนที่เสียสละเวลามาทำงานนี้กานแล้วรู้สึกว่าเห็นใจจิงๆ อยากจะเข้าไปช่วยทำบ้างอ่ะนะ แต่เวลาก้อม่ายด้ายเอื้ออำนวยให้ซะเลย ต่อไปนี้ขอสัญญานะจ๊ะนู๋สา นู๋เร ว่างเมื่อไหร่พี่จะรีบเข้าไปช่วยงานทันทีเลยค่ะ
แล้วในวันนี้เราก้อมีการระลึกถึงความหลังกันก่อนที่แยกย้ายกันกลับบ้าน โดยที่ท่านโดโก เบนซ์ ได้เอาเพลงการ์ตูนมาเปิดให้ได้ฟังกานอย่างถ้วนหน้า น้องๆแต่ละคนพอได้ยินเพลงก้อจะมีเสียงร้องเพลงตามบ้าง มีกรี๊ดนิดๆหน่อยๆ แต่มีอยู่บางเพลงที่ม่ายน่าเชื่อเลยว่าจะหามาได้เนื่องจากเก่ามากๆๆๆ(ยำนะว่าเก่ามาก สำหรับเราอ่ะ) พอฟังแล้วก้อได้แต่อมยิ้มไม่กล้าพูดอารายมากไปเดี๋ยวจะรู้เอาว่าเราแก่ๆๆๆ หลังจากระลึกความหลังได้สักพักก้อถึงเวลาจรลีกลับบ้านซะที วันนี้ขอบอกว่าสนุกมากๆๆๆๆเอาไว้จะเข้าไปแจมด้วยใหม่นะค่ะ